(Rocketman ร็อคเกตแมน)
ใช้เวลานานไหม
ก็ขึ้นอยู่กับคุณ
งั้นก็เริ่มเลย
ผมรู้ว่าต้องเริ่มยังไง
ผมชื่อเอลตัน เฮอร์คิวลีส จอห์น
และผมติดเหล้า
และติดโคเคน
ติดเซ็กซ์
เป็นบูลิเมีย
ผมยังเสพติดช้อปปิ้ง บ้ากัญชา
บ้ายาตามใบสั่งแพทย์...
และก็คุมอารมณ์โกรธไม่ได้
แล้วทำไมมาที่นี่
คนขายยาไม่อยู่
ผมคิดว่ามาที่นี่ ก็น่าจะดี
ผมมาเพราะอยากหายดี
ตอนเด็ก คุณเป็นยังไง เอลตัน
ตอนเด็กรึ
ถือตนว่าดี ตอนที่เป็นเด็กชาย
ใครสร้างกรรม ฉันประณามให้อาย
วันผ่านผัน ฉันนั้นอ้วนสิ้นลาย
แต่รับรองได้ว่าไข้จะจับ เมื่อฤทธิ์ร้ายกลับมา
กินเนื้อวันศุกร์ไหน ก็ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไร
- แม้จะกินสเต็กคืนเสาร์ก็สบาย - คืนเสาร์
- ฉันแสบร้ายสุดฤทธิ์แม้มีกฎให้ดู - มีกฎให้ดู
แค่ดมกาวก็เมาได้ ไม่เชื่อก็คอยดู
ฉันแสบร้าย ได้สุดฤทธิ์ ฉันได้ฤทธิ์คืนพลัง
สุดฤทธิ์เคยมี ใส่เต็มที่ไม่ต้องยั้ง
ฉันแสบร้าย ฉันแผลงฤทธิ์ เพราะชีวิตฉันดีกว่า
จากท่วงท่าและลีลา จากสิ่งที่ทำมา
เร็จจี้ ลูกมาช้า
แม่ต้องเทมื้อค่ำทิ้งเลย เข้าบ้าน
พ่อกลับมารึยังฮะ
แม่ไม่มีค่าเลยรึไง
อย่าหวังมาก พ่อกลับกลอกและก็เห็นแก่ตัว
พูดคำไหนไม่เคยเป็นคำนั้น เห็นแก่ตัวเป็นที่หนึ่ง
จะให้พ่อขึ้นไปไหม ถ้าผมนอนแล้ว
เร็จจี้ หลบ
แม่ต้องทำให้เสร็จก่อนไป
เสร็จแล้วค่ะ
เก็บก่อนออกไปด้วยสิ
แม่ หนูต้องไปแล้ว
เสื้ออยู่ไหนนะ
มีอะไร ผมทำอะไรผิดเหรอ
ตายแล้ว ชีล่า
น่าจะให้เร็จจี้ ไปเรียนเปียโนนะ
ดีเลย จะได้พ้นหูพ้นตาหนู
เล่นต่อสิ
ผมอยากเล่นให้พ่อฟัง
ถ่อสังขารกลับมาจนได้นะ
- สวัสดี สแตนลี่ - สบายดีไหม ไอวี่
อย่ามาทำเป็นห่วง
รีบเข้ามา ลมหนาวเข้าบ้าน
จะอยู่นานแค่ไหน
ผมได้หยุดไม่กี่อาทิตย์
เร็จจี้เพิ่งเข้านอน
ไปสิ ไปทักทายลูก
เอาไว้พรุ่งนี้
มีมื้อค่ำเหลือไหม
หรือให้ลูกกินไปหมดแล้ว
พ่อผม...
รักครอบครัวและดนตรีมาก
คุยเพลงแจ๊ซได้เป็นชั่วโมง
พ่อชอบกอดผม
ผมโชคดีมาก
ผมเป็นเด็กที่มีความสุขจริงๆ
จริงไหมที่พ่อเล่นเปียโนได้
ผมเก็บเงินเรียนอยู่
ถ้าจะนั่งในนี้ก็เงียบๆ
ฉันจะฟังเพลง
ผมชอบแผ่นนี้
อย่าแตะของของฉันโดยไม่ขออีก
พ่อจะกอดผมเมื่อไหร่
อย่ามาอ่อนแอ
ทำไมยังไม่นอน
ศึกษาโน้ตเพลง
ปิดไฟ นอนได้แล้ว
โอ้โฮ มีพลังดีจัง
เล่นอีกเพลงสิ
"มูนไลท์โซนาตา" เร็จจี้
แม่ฮะ ครูคิดว่าผมเก่งพอ
ที่จะได้ทุนราชบัณฑิตยสถานดนตรี
ราชบัณฑิตยสถานดนตรีงั้นรึ
ฟังดูรื่นหูดีจัง
"ราชบัณฑิต"
กรรไกร
- ลูกว่าไง - ชุดสีแดงสวยดี
- แค่วันเสาร์เอง - สุดสัปดาห์แม่มีธุระ
- จู่ๆ จะทิ้งไปไม่ได้ - แม่จะพาไปเอง
- คุณจะไปไหน - ยังไม่รู้
ยังไม่ได้ตัดสินใจ
แต่ไม่ว่าไปไหน คุณไม่เกี่ยว
ครูเปียโนบอกว่าเร็จจี้ เก่งพอจะได้ทุน
งั้นรึ
คุณคิดว่ามันเก่งขนาดนั้นรึ
เก่งสิ แต่คุณคงรู้อยู่หรอก
ถ้าสนใจฉันหรือครอบครัวสักนิด
เลิกดูได้แล้ว แกไม่ใช่ผู้หญิง
(ราชบัณฑิตยสถานดนตรี)
- เรากลับบ้านกันเถอะ - ไม่ จะกลับได้ไง
นี่ชีวิตของหลานนะ
เลิกเหนียมอายซะที
แต่แม่ว่าไม่มีทาง...
ใครๆ ก็กลัวกันตอนเริ่มต้น
หลานต้องเล่นอย่างมั่นใจ
ชีวิตคนมีโอกาสไม่มากนะ เร็จจี้
หลานได้โอกาสนี้มาแล้ว
ไปแสดงให้เห็นว่าหลานสู้ได้
เก่งกว่า เป็นที่หนึ่ง หลานทำได้ใช่ไหม
- คงงั้นฮะ - ดี งั้นเข้าไปเลย
นี่ค่าขนมกับค่ารถกลับบ้าน
เรจินัลด์ ดไวท์
- ใช่ครับ - ว่าไง สบายดีไหม
ดีครับ ขอบคุณ
ถอดเสื้อโค้ทออก
ไม่ได้เอาโน้ตเพลงมาเล่นด้วยรึ
ไม่รู้ว่าต้องใช้
อ๋อ งั้นก็...
งั้นลองเล่นอะไรก็ได้
จะได้รู้ว่ามีพื้นฐานแค่ไหน
หยุดทำไม
คุณเล่นถึงตรงนี้
เธออาจจำแม่นและหูดี
แต่ก็ต้องฝึกอีกเยอะ
วางข้อมือและหลังตรง
ลองเริ่มที่ไล่ซีเมเจอร์สเกล
สองมือ สองออคเตฟ
เอามือออก เรจินัลด์ เลิกเคาะซะที
แล้วมองฉันทำไมล่ะ
ฉันต้องการรัก
แต่ยากนักรักเอย
ผู้ชายอย่างเขา
ทอดทิ้งละเลย
ผู้ชายอย่างเขา
เหมือนเราตายจากกัน
อีกหลายคน เสรีไร้ผูกพัน
ฉันสิ้นรัก
หัวใจมลาย
สิ้นความรู้สึก
หัวใจนี้ตาย
หัวใจด้านชา
เหลือแผลใจ
เกาะสุมทรวง
ให้รักไม่เป็น
ฉันหวังรัก
อย่างฉันต้องการ
หลังจากทุกสิ่งที่ฉันพบพาน
ตัวฉันนั้นมีเรื่องรุมมากมาย
โอ้ เห็นแล้วกลัว
ไม่กล้ากล้ำกลาย
แต่ฉันต้องการรัก
แค่รักต่างกันไป
- ฉันต้องการรัก - ที่ไม่พังฉันลง
ไม่ใช่กรงใจ ให้ฉันโบยบิน
ฉันอยากได้รักที่มีค่าต่อใจ
นั่นแหละรักที่ฝัน
ฉันต้องการรัก
มีเด็กมายืนดู
เร็จจี้ ลูกทำอะไรน่ะ
สวัสดี ฉันเฟร็ด เป็นเพื่อนของแม่นาย
คุณรั้งผมไว้ด้วยไอ้เด็กนั่นมาหลายปี
ในที่สุด ผมก็มีเหตุผลที่จะไป
ได้กำจัดคุณกับไอ้บ้านหลังนี้ซะที
พ่อไม่กอดลาผมสักนิด
เขาไม่เก่งเรื่องแสดงความรัก
ไม่เคยเก่ง
- ผมอยากเกิดเป็นคนอื่นจริงๆ - อย่าโง่น่า
คิดว่าผมจะรู้สึกยังไงล่ะ
ตอนนั้น ผมยังเด็ก
หัวใจพังยับ
แต่ใครจะมาสนใจล่ะ
แต่แล้ว...
ผมก็ได้ค้นพบแผ่นเสียง
และร็อกแอนด์โรล
(เอลวิส เพรซลีย์)
แม่รู้ว่าลูกจะชอบ เขาเท่ระเบิด
- แม่ก็ชอบ - โธ่ แม่ก็
ขอบคุณครับแม่ มันสุดยอดเลย
นายอยากเป็นนักร้อง ร็อกแอนด์โรลจริงๆ รึ
จริง ผมอยากเป็น
งั้นก็ต้องตัดผมให้เหมาะ
- ผมตัดทรงเอลวิสได้ไหม - เอาเลยขณะที่ยังทำได้
เขาได้เชื้อฝั่งตระกูลฉัน
อายุยี่สิบก็คงหัวล้านเหมือนไข่
ยินดีกับเดฟด้วย ได้พอร์คชอปสี่ชิ้น
เนื้อสับหนึ่งปอนด์ และไส้กรอกหนึ่งพวง
ขอบคุณนะ ทุกคน
ลูกของชีลากับเฟร็ด
จะเล่นเปียโนและร้องเพลงให้ฟัง
เร็จจี้ ดไวท์
เอาเลย เร็จ
เอาเลย ไอ้หนู
สวัสดีครับ
พับผ่า เอาตุ๊ดมาร้องเพลงรึนี่
ไม่ได้เรื่อง
เร็จ เล่นเพลงที่ยายชอบสิ
ขอโทษนะ
- วางบนนี้ไม่ได้ - ทำไมมิทราบ
มันจะโดนกระแทกตก
ใกล้ค่ำลงแล้ว เพื่อนแก้วอยู่ไหน
แม่จ๋า เพื่อนผมมายังเนี่ย
ทุ่มตรงอยากออก ผมจะไปร็อก
อยากออกไปดื่มให้พุงแน่นเบียร์
พ่อผมขี้เหล้า เดินเมาเซสิ้นดี
แต่แม่ไม่จู้จี้ ขี้เกียจแคร์
มีน้องสาวน่ารัก ใส่เหล็กดัดกับบู้ท
นงนุชจัดทรงผมสวยแท้
อย่าเลย อย่ามาขวางทางความมัน
เลิกตีกรอบกันเสียที
เพราะคืนวันเสาร์ มันใช่ให้ราวี
บู๊กันสักนิดก็ดี
พุ่งออกไปอย่างว่องไวราวรถไฟ
ปลดปล่อยพลังที่คั่งในใจ
คืนวันเสาร์ คืนใช่เลยใช่
เสาร์ราตรีได้ราวี ราวี ราวี
ไง
ผู้คนที่นี่เนืองแน่นกันดี ว่าไหม
ผมมองหาสาวคนที่มองว่าผมใช่
อาจวางกล้ามสักนิดพิชิตตามใจคิด
แล้วจิบเบียร์สักนิด ตะโกน "แฟนผมนี่"
มีอยู่สองเสียงที่ผมโคตรจะถูกใจ
คือเสียงของมีดพกกับมอเตอร์ไซค์
ผมเป็นเยาวชนผลพวงคนหาเช้ากินค่ำ
เพื่อนรักของผมอยู่ก้นแก้วที่ผมร่ำ
ราวี
อย่าเลย อย่ามาขวางทางความมัน
เลิกตีกรอบกันเสียที
เพราะคืนวันเสาร์ มันใช่ให้ราวี
บู๊กันสักนิดก็ดี
พุ่งออกไปอย่างว่องไวราวรถไฟ
ปลดปล่อยพลังที่คั่งในใจ
คืนวันเสาร์ คืนใช่เลยใช่
เสาร์ราตรีได้ราวี ราวี ราวี
ไปเลย เดฟ
ไม่กัดหรอก ไปคุยเลย
คืนนี้ เล่นกันดีมาก
ดูจะรู้จักที่จะสนุกกันเป็นนะ
อยากได้เงินสัปดาห์ละสองปอนด์ไหม คนละนะ
พูดต่อ
ผมเป็นผู้จัด
มีวงอเมริกันใหม่สองวงจะมาเดินสาย
ขาดวงแบ็คอัพอยู่
ขอคำตอบพรุ่งนี้เที่ยง
(ดิ อเมริกัน โซล ทัวร์ บริเตนใหญ่ 1969)
แล้วไอ้เด็กอ้วนจากพินเนอร์
สวมแว่นตา ชื่อเร็จจี้ ดไวท์...
จะเป็นนักร้องเพลงโซลได้ยังไง
เขียนเพลงเข้าสิ
ฉันเคยเป็นเด็กดำตัวผอม...
จากดีทรอยต์...
ที่มีชื่อจริงว่าร็อดนีย์ โจนส์
เล่นตามร้านเหล้าข้างถนนมาสิบปี...
ก่อนรู้ตัวว่าต้องทำอะไร
เปลี่ยนชื่องั้นรึ
ไม่ใช่แค่ชื่อโว้ย
นายต้องฆ่าตัวตนที่เกิดมา
เพื่อกลายเป็นคนที่อยากเป็น
เล่นให้สนุกนะ
เลอะมือฉันเลย
ระวังด้วย
- เอลตัน - ว่าไง
ฉันว่าจะเปลี่ยนชื่อว่ะ
ดีแล้ว
เปลี่ยนเป็นเอลตัน ดีน
ชื่อฉันนี่หว่า
ฉันรู้ นายคิดว่าไง
มะเหงกสิ
ได้
(ต้องการนักแต่งเพลง นักร้อง นักดนตรี)
(เขตฮอลบอร์น เดนมาร์ก สตรีท ดับเบิลยู.ซี.)
(บริษัทโจโจส์ มิวสิคแอนด์อินสตรัมเมนท์จำกัด)
ผมมีนักเปียโนแล้ว เป็นสิบเลย
ผมร้องได้ด้วย
เพลงแบบไหน
ทุกอย่าง
ร็อก โซล คันทรี่ และเวสเทิร์น
ผมจะยิงทิ้งนักเปียโน
ที่ร้อง "สตรีทส์ ออฟ ลาเรโด" อีก
ผมเขียนเพลงได้ด้วย
เพราะดี น่าจะใส่เนื้อร้องด้วย
ใช่ ผมยังติดขัดส่วนนี้อยู่
เพลงชื่ออะไร
ไม่มี ผมเพิ่งแต่งขึ้น
เมื่อกี้น่ะรึ
คุณบอกว่าชื่ออะไรนะ
เอลตัน
เอลตันอะไร
จอห์น
เอลตัน จอห์น
(ดิ๊ค เจมส์)
มาทำอะไรในห้องฉัน
ประชุมน่ะ
งั้นฉันต้องชงชามาให้ด้วยสินะ
เจ้านาย
นักเปียโนเอลตัน จอห์น ขอบคุณที่แวะมา
- ทิ้งข้อมูลไว้นะ - ได้โปรด คุณวิลเลียมส์
ให้โอกาสผมด้วย
ก็ได้
ดูซิว่ามีเพลงไหนน่าสนใจ แล้วใส่ดนตรีมา
(นายอำเภอเบอร์นี่)
งั้นแล้วเจอกัน
- ขอบคุณที่มา - ผมจะได้ข่าวจากคุณไหม
แล้วจะแจ้งไป ขอบคุณ
ขอบคุณมากที่สละเวลาให้
ยินดี ไปกันเถอะ
(บอร์เดอร์ ซอง)
(แดเนียล)
กาแฟฟองนมแบบไม่มีฟอง
- ขอบคุณ - เราจะปิดในอีกชั่วโมง
- เบอร์นี่ ทอปิน - ใช่ นายคือเอลตันสินะ
- ใช่ - สวัสดี
ชื่อใช้ในการแสดงน่ะ
ค่อยบอกชื่อจริงตอนรู้จักกันดีก็ได้
ได้
- ฉันคิดว่า... ขอโทษ - นายเคย... ขอโทษ
ไม่เป็นไร นายพูดก่อน
- ฉันชอบเนื้อเพลงของนาย - ขอบใจ
ฉันได้เทปที่นายส่งไปด้วย เพราะมาก
- เพราะจริงๆ - ขอบใจ
เดี๋ยวนะ อย่ายุ่งกับอันนี้เลย มันไม่น่ามาอยู่นี่
ไม่ๆ มันดีมากเลย
แต่งทำนองให้แล้วด้วย
- ใช่ - "บอร์เดอร์ ซอง" เนี่ยนะ
ใช่ อ่านแล้วได้ยิน ทำนองทั้งหมดในหัว
ฉันเห็นโน้ตทั้งหมดเลย
เหลือแค่งัดออกมา
เหมือนนิ้วฉัน ทำงานไวสู้สมองไม่ได้
นายเคยเป็นแบบนี้ไหม
ไม่เลย ไม่
แต่ฉันแต่งเพลงให้อีกได้นะ เอลตัน
- แล้วส่งไปให้นาย - แจ๋ว ดีเลย
เยี่ยม
ชื่อจริงฉันคือเร็จ ดไวท์
เจ๋ง ฟังเหมือนชื่อคาวบอยเลย
ฉันอยากเป็น...
ฉันอยากเป็นคาวบอยมาตลอด ชอบเพลงคันทรี่กับเวสเทิร์นไหม
- ชอบสิ - เพราะดีนะ
รู้จัก "สตรีตส์ ออฟ ลาเรโด" ของมาร์ตี้ ร็อบบินส์ไหม
เพลงดีมาก
- เพลงดีจริงๆ - ดีมาก
- เพลงดี - ใช่
- เพลงดีมาก - ใช่ ดีมาก
เนื้อเพลงพวกนี้ยอดมาก
(สถานีรถไฟใต้ดินวอร์ริค อเวนิว)
(ฮองกี้ แคต)
(นายเร็จ ดไวท์)
เราพี่น้องกัน
ให้เราอยู่ ให้เราอยู่กันด้วยดี
ฉันต้องประทับใจใช่ไหม
ติดหูดีนะ ดิ๊ค พวกเขาไม่ธรรมดา ผมมีเซนส์
ใจเย็น อย่าดื้อแพ่งจนคอหักเลย
บางที เราน่าจะจับสองคนนี้ทำวงดูโอ้
หมอนี่หน้าตาดี ให้เป็นนักร้องไป
อย่าเลย ผมหูเพี้ยน ให้เอลตันร้องเถอะ
ผมเก็บเพลงแล้วกลับเลยก็ได้นะ
ใจเย็น ไม่ได้จะว่า อย่างอนไปสิ
พวกเขาเขียนเพลงดีๆ ไว้เยอะ
มีเพลงที่เหมาะกับลูลู่ด้วย
ช้าก่อน ไอ้เสือ
พวกคุณเช่าห้องอยู่ด้วยกันไหม
ไม่ เราต่างอยู่กับแม่ของเรา
ผมเขียนเนื้อเพลง
แล้วส่งให้เขา เขาแต่งดนตรีต่อ
มีนักแต่งเพลงที่ไหนไม่อยู่ด้วยกัน
ใช่ เลนนอนกับแม็กคาร์ตนีย์ ตัวติดกันเลย
- แต่งกันกี่เพลงแล้ว - เป็นร้อย
ลองเล่นอีกเพลง
ได้
หดหู่ เปลี่ยนเพลง
อะไรกันวะเนี่ย
จะกวนบาทารึไง
เหมือนจะห่วยแตกสัก 99% นะ
แต่มี 1% ที่ผมสนใจ
เรย์บอกว่าพวกคุณน่าปั้น
แต่เรย์ไม่รู้ห่าอะไร
พวกคุณไม่เอาไหน เท่าที่ผมเห็น
เลิกเป็นแบ็คอัพซะ
หาที่อยู่ด้วยกัน แล้วเขียนเพลง
ที่ยายแก่จะผิวปากตามได้มา
ใครจะไปรู้
สักวัน อาจพอได้ทำอัลบั้มก็ได้
ไปทำซะ แล้วจะให้สัปดาห์ละสิบปอนด์
ผู้เช่าห้องใหม่แสนดีของฉันนี่เอง
- ดิ้นรนเป็นร็อกสตาร์อยู่ - สวัสดี ผมเบอร์นี่
ร็อกสตาร์โลกไหนกันชื่อเบอร์นี่
ดีมาก
มีแผนชีวิตยังไงต่อ... เอลตัน
ไม่แน่ใจนัก
เขียนเพลงให้พอทำอัลบั้มมั้ง
เอลตันมีแฟนแล้วด้วยนะ
อราเบลล่า เจ้าของห้องพักใหม่ ใช่
แล้วร็อกแอนด์โรลล่ะ
แล้วมั่วสาวเคล้าโคเคนล่ะ
แล้วชื่อเสียงเงินทองล่ะ
แล้วความจริงที่นายเป็นตุ๊ดล่ะ
เป็นอะไรนะ
เพื่อนของนายคนนี้เป็นรักร่วมเพศ
ไม่ ฉันมีแฟนผู้หญิง
มันเคยทำให้หายเป็นตุ๊ดรึ
จริงเหรอ
ไม่รู้
แล้วจะมีปัญหาไหม ถ้าฉันเป็น
ไม่ ฉันไม่มีปัญหา
แต่ก็อาจมีกับอราเบลล่า
ฉันเห็นด้วยเลย นายเคยเจอเธอหรือยัง
พอเหอะ
ขอโทษ
ขอโทษๆ
- เบอร์นี่ - ก็ได้ ขอโทษที
เงียบนะ นายเงียบหน่อย
- นายเงียบสิ - ถังขยะเต็มไปหมดเลย
- ไม่ๆ เบอร์นี่ - อะไร
เป็นอะไรอีกล่ะ
ฉันจะทำยังไงดี
นายจะต้องบอกเธอ
เธอช้ำใจแน่เลย
เธอมีหัวใจด้วยรึ
อย่าเอะอะกันได้ไหม
เดี๋ยวชาวบ้านก็ตื่นกันหมด
- มาเถอะ - เออ
ยังมีอีกหลายอย่างให้ต้องทำ มีโลกใหม่ให้พิชิต
อเมริกาไง ดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล
ทาวเวอร์ เรคคอร์ด
ฟังสิ เพลงดีมาก
ผู้คนถามกันว่า "ใครกันที่ร้องเดโม่"
นายเป็นนักเปียโนที่โคตรเก่ง
มีเสียงที่ไพเราะ แล้วฉันขอบอกเลย
เหมือนมีมนตร์วิเศษเกิดขึ้นเลย
ตอนที่นายร้องเพลงเรา
แต่ดิ๊คบอกว่ามือฉันเหมือนนักมวยแคระ
ดิ๊คคิดยังไงก็ช่างสิ
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็น...
สิ่งที่ผู้คนใฝ่หาไหม
ถึงเวลาที่นายจะเป็นนักร้องนำแล้ว
ฉันรักนายนะ
รักจริงๆ แต่...
ไม่ใช่ในแบบนั้น
เออ
เอลตันจ๋า มานอนกันได้แล้ว
เราตัวติดกันนับแต่นั้น
เป็นน้องชายต่างสายเลือด
รู้ไหม คบกันมา 20 ปี
เราไม่เคยทะเลาะกันสักครั้ง ไม่เลยสักครั้ง
แต่ฉันก็ทำตามที่เขาแนะ บอกอราเบลล่า
เธอรับมันได้อย่างดีด้วย
ไอ้สารเลว
เธอพังเปียโนฉัน
ไอ้คนลวงโลก
เพลงของแกห่วยพอๆ กับตัวแก
ไง แม่
นึกแล้วว่าไปไม่รอด
แกต้องจ่ายค่าเช่านะ ฉันไม่ได้เกิดมารวย
- สวัสดีครับ - อรุณสวัสดิ์
- แต่งตัวดีๆ เร็จจี้ - เอลตัน
แกจะลอยไปลอยมาไม่ได้นะ
เขียนเพลงอยู่
งั้นรึ ท่าทางไปรุ่งดีนะ
บ้านนี้จะสกปรกไม่ได้
ต้องสะอาด ฉันไม่อยากอยู่อย่างรกๆ
บ้านนี้ไม่ใช่โรงแรม ต้องช่วยกันทำงานบ้าน
ให้ฉันทำอาหาร และเก็บกวาดคนเดียวไม่ได้
จะหวังพึ่งฉันทุกอย่างไม่ได้ มันไม่ยุติธรรม
มีไข่เลอะบนนี้
ผมไปโกนหนวดดีกว่านะ
ขอบคุณสำหรับมื้อเช้า
"ความรู้สึกที่..." คอร์ดจี
ตลกดีนะ ว่าไหม
ความรู้สึกที่ซ่อนไว้
ผมไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ เรื่องที่
ปิดซ่อนความนัย
ผมไม่ใช่คนมั่งมี แต่
แหม ถ้ามีได้
จะซื้อบ้านสักหลัง ให้
เราใช้ชีวิต
ถ้าผมปั้นดินได้
แต่คิดอีกที ไม่ดีกว่า
หรือเป็นคนที่ปรุงยา และ
แสดงเร่
มันอาจแค่นี้
แต่เท่าที่มี ให้ทั้งใจ
เพลงนี้ที่ผมร้อง คือ
ของขวัญให้คุณ
ขอโทษที่ขี้ลืม
ผมขี้ลืมน่าดู
ดวงตาคู่นั้นน่ะ
สีไหนนะ ผมไม่รู้
แต่สิ่งที่มั่นใจ
สิ่งที่รู้ดี
คุณมีตาที่หวานกว่า
ใครที่เคยมี
คุณบอกใครได้เลยเพลงนี้
เพลงคุณครอบครอง
อาจบางทีไม่ยิ่งใหญ่ แต่
ผมก็ได้ทำ
ไม่เคืองกันใช่ไหม ไม่เคืองกันใช่ไหม
ผมแต่งคำเหล่านั้น
ชีวิตคือวิมานได้
เมื่อโลกนี้มีคุณ
ไม่เคืองกันใช่ไหม อย่าเคืองกันได้ไหม
ผมแต่งคำเหล่านั้น
ชีวิตคือวิมานได้
เมื่อโลกนี้มีคุณ
ใช้ได้ไหม
ชอบมาก ดีที่สุดนับแต่ "เล็ต อิต บี"
ดังข้ามทวีปแน่
นึกแล้วว่าพวกนายต้องทำได้
อย่างแรก ฉันจะจับเซ็นสัญญาทำสามอัลบั้ม
- สามเลยรึ - ในหนึ่งปี
และให้เล่นที่ทรูบาดอร์ให้สองคืน
- ดั๊ก เวสตันเป็นเกลอเก่า - เดี๋ยวนะ ทรูบาดอร์งั้นรึ
- ไนท์คลับสุดเจ๋งในแอลเอ - เรารู้จัก เรย์
ช้าก่อน อย่ารีบร้อนดีกว่า
ยังไม่มีวงแบ็คอัพเลย
ผมหาให้แล้ว อย่าห่วง
ดิ๊ค ผมก็ไม่อยากดูเนรคุณหรอกนะ
แต่คุณจะโยนทรูบาดอร์ ตูมใส่ผมไม่ได้นะ
ได้เวลาออกนอกกรอบแล้ว
จริงอยู่ที่ไปอเมริกามันเสี่ยง
และถ้าทำพัง ฉันก็จะฆ่านาย
แต่เรย์จะไปด้วย จะคอยดูแลนาย
ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ เอาที่วิบวับ
ให้พวกเขารู้จักตัวตนนาย
แสดงให้มันระเบิด
แล้วอย่าเกิดตายห่าเพราะยา
เข้าใจไหม
ก็ได้
ฉันจะไปนวดตัวก่อน
แมรี่
(ฮอลลีวูด)
ฉันรู้
ทาวเวอร์ เรคคอร์ด
(ดั๊ก เวสตันส์ ทรูบาดอร์ เอลตัน จอห์น)
สหายแห่งดิ๊ค
ดีใจที่เจอคุณ ดั๊ก
เรย์
ดีใจที่เจอคุณ
คุณพาใครมาเนี่ย
ดั๊ก ผมเบอร์นี่ ดีใจที่รู้จัก
สวัสดี เบอร์นี่
สวัสดี ผมเอลตัน
แจ๋ว สบายดีไหม
คืนวันจันทร์ที่ทรูบาดอร์
พวกคุณอึ้งแน่
คนเต็มแน่น คุณจะต้องชอบ
ที่นี่ต่างจากที่คาดไว้หน่อย
เหรอ
มันเล็กกว่าที่คิด
ขนาดคือเรื่องใหญ่ เพื่อน
นีล ยัง เล่นที่นี่อาทิตย์ก่อน
คนเข้าคิวยาวออกไปข้างนอก
เป็นคืนที่ดีที่สุดเลย
- หมวกนั่นเท่มาก - งั้นรึ
- ชอบเหรอ - ผมชอบมาก ใช่
ผมชนะพนันหมวกนั่นมา
- จากบ๊อบ ดิแลน - จริงรึ
- จริงสิ - เจ๋งเลย
เอลตัน นี่วง ผมจะไปเช็กดูหน่อยนะ
ดื่มอะไรกันไหม ชงเครื่องดื่มให้พวกเขาหน่อย
บินมาไกลจากอังกฤษ
และล้าแขนกันเต็มที
นายใส่ชุดอะไรวะเนี่ย
ชุดขึ้นเวทีไง
เร็จจี้อยู่ไหน เร็จจี้
นีล ไดมอนด์อยู่ตรงบาร์ คุยอยู่กับลีออน รัสเซล
กับวงบีชบอยสักครึ่งวงได้
ให้ตายสิ เบอร์นี่
เร็จจี้
- เอลตัน นายวิตกเกินไปน่า - ไม่
เบอร์นี่ นายวิตกน้อยเกินไปต่างหาก
คนพวกนั้นเป็นอัจฉริยะทางดนตรี
ฉันไม่กล้าออกไปเล่นต่อหน้าหรอก
งั้นก็บอกให้ดั๊กคืนเงินค่าตั๋ว
- แล้วไล่ผู้ชมกลับ - เอลตันล่ะ
- เรย์ - นายเซ็นสัญญาแล้ว
ดิ๊คจ่ายค่าเที่ยวบินให้
ออกมาเล่นเดี๋ยวนี้ ไอ้หน้าหอย
งั้นก็ไปสิ
ผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
โปรดต้อนรับดาวรุ่งร็อกแอนด์โรล
ผู้มาไกลจากลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เอลตัน จอห์น
ฉันจำได้ดี
วันที่เพลงร็อกยังเยาว์
ฉันกับูซซี่มี
ความสุขของเรา
จับมือกัน
ปาหินลงลำธาร
มีรถคันเก่าเชฟวี่และที่เป็นของฉัน
แต่อะไรก็เทียบไม่ได้หรอก
กับเต้นรำชื่อว่าคร็อคโคไดล์ร็อก
เด็กคนอื่นอาจเต้นร็อกราวด์เดอะคล็อก
เราเต้นแร้งเต้นกากับคร็อคโคไดร็อก
คร็อคโคไดร็อกนั้นมันสนุกจริง
เท้าของเราไม่ยอมอยู่นิ่ง
ฉันไม่เคยสนุกเท่าฉันตอนนั้น ไม่เคยมันเท่านั้นจริงจริง
โอ้ พ่อจ๋าแม่จ๋า ศุกร์คืนนั้นไง
ที่ซูซี่นุ่งสั้น หวิวหัวใจ
และคร็อคโคไดล์ร็อกนั้นน้อยคนสนใจ
หนึ่ง สอง สาม สี่
- สนุกมากเลย นายเก่งมาก - ขอบใจนะ
- นี่เฮทเธอร์ - สวัสดี
- คุณยอดมาก
ขอบคุณ
เอาละเลิกเจี๊ยวจ๊าวได้แล้ว
ใครจะไปปาร์ตี้ที่มาม่าแคสส์บ้าง
ฉันเมาฉิบหาย และดั๊กก็ให้ยืมรถ
- ที่นี่เจ๋งดีนะ - ใช่ เจ๋งมาก
เห็นดิแลนมาที่นี่ด้วย
ฉันจะเข้ากระโจมกับเฮทเธอร์
- เหรอ - ใช่
ก็ได้
- นายไม่เป็นไรนะ - สบายมาก
ได้ๆ
พรุ่งนี้ จะยังไป ทาวเวอร์เรคคอร์ดอยู่ไหม
เธอชวนฉันไปพาราไดส์โคฟ พรุ่งนี้
แต่เราจะไปกันวันหลังนะ
- ได้สิ แน่นอน - ได้ๆ
มาเถอะ
อเมริกา เพื่อนเอ๋ย
กว้างใหญ่ไพศาล
สาวงามมากมี
ฝันเป็นจริงแล้ว
ดื่ม
อยู่ที่นี่ตลอดไปเถอะ
บลูยีนโสภี
แอลเอนารี
ทำเสื้อนักดนตรี
ตาพริ้งพราย
ยิ้มเลศนัย
คุณจะได้คนดนตรีเป็นแฟน
เต้นรำเพลินตา
ถ้าคุณได้เห็นเธอ
เต้นรำบนผืนทราย
ตอนนี้ เธอเคียงข้าง
ไม่เคยยอมห่าง
สาวน้อยแดนเซอร์ในอ้อมแขน
โอ้ ช่างเกินคาดฝัน
นอนที่นี่ มีคุณเคียงกัน
และคุณเท่านั้น
คอยฟังคำพาที
จากผมคนนี้
ชิดใกล้
กอดชิดผมหน่อย สาวน้อยแดนเซอร์
นับไฟหน้าไปมาบนไฮเวย์
วางผมลงบนเตียงผ้าลินิน
กว่าสิ้นวัน มีงานให้ทุ่มเท
กอดชิดผมหน่อย สาวน้อยแดนเซอร์
นับไฟหน้าไปมาบนไฮเวย์
วางผมลงบนเตียงผ้าลินิน
กว่าสิ้นวัน มีงานให้ทุ่มเท
ดงเปรีญง ปี 63 ไวน์ปีดีด้วย
ไม่ครับ ขอบคุณ
ยอมรับไมตรีจากคนแปลก เป็นสิ่งที่ควรทำนะ
จอห์น รี้ด
เอลตัน
มันอาจเกร็งนิดๆ ในทีแรก
แต่เดี๋ยวคุณน่าจะชินไปเอง
คุณได้เป็นศิลปิน
ขายดีที่สุด ในอเมริกาแน่ๆ ถ้าอยากเป็น
คุณชอบเพลงงั้นสินะ
ไม่มากเท่าตัวนักร้อง
คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไร ที่ทรูบาดอร์คืนนี้สินะ
ผมเป็นผู้จัดการนักร้อง จะบอกให้นะ
มันจะมีขณะหนึ่งของชีวิตร็อกสตาร์ ที่นิยามถึงตัวตนเขา
และผู้คนรับรู้ถึงตัวตนนั้น ประหนึ่งจุติมาจากสวรรค์
คุณได้จุดประกายดอกไม้ไฟ
ให้เราได้เห็นคุณพุ่งกระจาย แสงสีสว่างไสว
และความมหัศจรรย์สู่ท้องฟ้าค่ำคืน
ก่อนนี้เคยมืดมิด บัดนี้มีคุณ
เอลตัน จอห์น
คุณทำอะไรก็ได้ดั่งใจอยาก
คุณเป็นอะไรก็ได้ดั่งใจฝัน
และมันจะโลดโผนแน่ๆ
สื่ออื่นซื้อบทวิจารณ์ของแอลเอไทม์
- โอเค - มันฉุดไม่อยู่แล้ว
เราจะอยู่ต่อ
พรุ่งนี้ ไปซานฟรานฯ สามคืน
เรย์ ช้าๆ
ต่อด้วยนิวยอร์ก กลับมาเล่น 2 โชว์ที่นี่ จากนั้น...
ดิ๊คจะให้กลับไปทำอัลบั้มใหม่
- ดั๊ก - "จงปรีดา วงการร็อกมีดาราดวงใหม่"
"เขาคือหนุ่มอังกฤษ เอลตัน จอห์น วัย 23"
"ซึ่งไปเปิดตัวที่ทรูบาดอร์ อย่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ"
ฝันเป็นจริงแล้ว
อย่าลืมนะ เมื่อกลับมา
คุณต้องเล่นให้ผมสี่คืน
- คุณบอกว่า... - สี่
สี่งั้นรึ
- ใช่ - จะไหวเหรอ
ว่าแต่...
เราจะได้เจอกันอีกไหม
อย่าห่วงผมเลย ไปสนุกกับช่วงเวลาของคุณเถอะ
- เรื่องนั้นสำคัญกว่า - ไปลอนดอนกันนะ
ผมไปไม่ได้ แต่...
ครั้งหน้าที่ไป ผมจะไปหา ผมสัญญา
ผมกล่าวเปิดเวทีแล้ว
อย่าทำให้กร่อยสิ
ผมจะไปดูหน้าเวที
(นักแสดงผู้แพรวพราว)
ถูกใจมาก
เป็นบู้ทหลุดโลกที่ผมออกแบบเอง
ใส่เล่นเปียโนได้ด้วยรึ
(เอลตันขย่มแอลเอ)
(ยอดดาราผู้สุกสกาว)
- มันคงไม่ยั่งยืน - เอางี้...
งั้นก็สนุกตอนที่ยังทำได้
(เอลตัน จอห์น ซูเปอร์สตาร์)
(เพลงเอลตันเร้าใจ)
(รวยสุดในวงการเพลงร็อก)
ยามบ่าย
จอห์น
เอาล่ะ...
หยุดก่อน
- เป็นไรรึเปล่า - ไม่เป็นไร
กีกิ ขอพักห้านาทีได้ไหม
- ผมจะเข้าไป - ที่จริงเขายุ่งอยู่
ขอบคุณ
- เก่งมาก - สูทสวย
สวัสดี
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - ทำธุรกิจ
และผมสัญญาว่าถ้ามา จะมาหาคุณ
พักอยู่กี่วัน
ไม่แน่ใจ มันแล้วแต่
อย่าให้ผมต้องขอร้อง
ไปไหนก็ได้ยินแต่เพลงคุณ
ห้ามใจคิดถึงคุณยาก
จริงรึ
เอลตัน จะเอายังไง
จะร้องต่อหรือจะพัก
นายไปพักก่อนเถอะ
คุณต้องการอะไร เอลตัน
กินมื้อค่ำกับคุณ
ช่างสมถะ น่าอายจริง
ร็อกสตาร์เศรษฐี ผู้ที่ยังอยู่บ้านกับแม่
อะไรๆ ชักจริงจังแล้ว
ต้องกล้า คิดให้ใหญ่
คุณต้องการอะไรจริงๆ
เมื่อมองย้อนไป
โอย ฉันนี่ซื่อมากมาย
อยู่บ้านนอกอย่างนั้น
จับปลาในลำธาร
หาคำตอบชีวิต
หาป้ายทิศทางไป
เมื่อเห็นแสงในเมืองขวัญใจ
ตาก็พร่าทันใด
เขาบอก กลับไป ไอ้บ้านนอก
เมืองกรุงไม่เหมาะกับแกหรอก
แต่ฉันทิ้งวันเก่า
และฉันทิ้งป่าเขา
โอ้ ชีวิตคนเราเปลี่ยนบ้างน่าจะดี
ไปเถอะ กลับไป ไอ้บ้านนอก
ชีวิตในกรุง มันไม่น่าอยู่หรอก
มันเหมือนจะงมหาทองใน...
เหมืองเงินไง
มันเหมือนพยายามจะดื่มวิสกี้
โอ้ จากในขวดของไวน์
(ขายแล้ว)
ฉันเคยอ่านหนังสือ
และเคยอ่านแม็กกาซีน
ว่าด้วยสาวไฮคลาสโสภี
ในนิวออร์ลีนส์
แล้วพวกบ้าที่บ้านนอก
บอกฉันมันโง่น่าดู
โอ้ เชื่อมั่นในพระเจ้าคือกฎเชิดชู
เขาบอกกลับไป ไอ้บ้านนอก
เมืองกรุงไม่เหมาะกับแกหรอก
แต่ฉันทิ้งวันเก่า
และฉันทิ้งป่าเขา
โอ้ ชีวิตคนเราเปลี่ยนบ้างก็ดี
(โฉนดกรรมสิทธิ์)
ไม่มีใครถูกสลัดทิ้งหรอก ดิ๊ค
เอลตันรู้สึกว่าจะราบรื่นกว่า ถ้ามีผู้จัดการส่วนตัว
- เมื่อก่อน ไม่เห็นมีปัญหา - ตอนนี้ก็ไม่มี
แต่มันมีงาน ข้อตกลง เดินสาย อีกเยอะ
ผมในฐานะผู้จัดการส่วนตัว
- จะดูแลตรงนี้ - งั้นรึ
รู้ใช่ไหมว่าฉันมีสัญญากับเอลตัน
ทนายดูให้แล้ว
ศิลปินของผมมีสิทธิ์ใช้ตัวแทนนอก
คิดเอาเองสิไม่ว่า
ไอ้ลักเพศระยำ
ส่วนนาย พอใจการจัดการนี้งั้นรึ
อย่างนั้นเหรอ
ฉันช่วยมาหลายปี
เป็นแค่เรื่องธุรกิจน่า ดิ๊ค
ไปกันเถอะ เรย์
ขอให้โชคดีนะ เอลตัน
ภาพวาดแสนแพงของนายน่ะ แขวนกลับหัว
- เชิญครับ คุณเจมส์ - ขอบใจ เรย์มอนด์
ให้ตาย...
แย่อย่างที่สุดเลย
มันเป็นธุรกิจ ดิ๊คโตแล้ว เดี๋ยวก็รับได้
คนของลอร์ดเกรดโทรมา เรื่องงานรอยัลวาไรตี้ครับ
พระราชชนนีเป็นแฟนตัวยง
เราเก็บเรย์ไว้ไม่ได้เหรอ เขานิสัยดีมาก
"นิสัยดี" ไม่ใช่ตำแหน่งงาน
นี่เป็นช่วงเวลาวิกฤติ เอลตัน
คุณกับผมต้องระวังมากขึ้น
นักข่าวเริ่มได้กลิ่นแล้ว
จะให้มีเหตุให้เดากันไปไม่ได้
ผมจะหาผู้หญิงมาเป็นแฟนคุณ
- ไม่เกินเหตุไปเหรอ - ไม่ๆ
อาชีพคุณกับธุรกิจเราจะเสี่ยงไม่ได้
ถ้าเรื่องหลับนอนแพร่ออกไป...
- ทุกอย่างพัง - ได้
และคุณต้องไปคุยกับพ่อแม่
ว่าควรพูดยังไง
พวกเขาเป็นที่แรกที่นักข่าวจะไป
- สวัสดี เร็จ - สวัสดีครับ พ่อ
งั้นก็ เข้ามาสิ
ร้องเท้าพิสดารมากเลย
อ๋อ ใช่
ผมมีของมาให้ด้วย
ลูกมีธุระอะไร เร็จ
น้องๆ มากันแล้ว
พ่อ มีโรลส์-รอยซ์มาจอดหน้าบ้าน
สตีเว่น เจฟฟ์...
นี่พี่ชายของลูก เร็จจี้
พี่ต่างแม่
ไม่มีใครเรียกผมว่าเร็จจี้แล้ว
หลังกลับจากเดินสายแล้ว
เรามาเจอกันก็ได้นะ
ผมเอาตั๋วคอนเสิร์ตหน้าให้พ่อได้
ไม่ใช่แนวของพ่อสักเท่าไหร่
จริงไหมที่พี่รวยระดับ 25 ล้านปอนด์
ที่จริง พี่ไม่รู้หรอก
น้องภูมิใจในตัวลูกมาก
มีแผ่นเสียงของลูกด้วย
ไปหยิบอัลบั้มกับปากกามาซิ
คงมีคนขอลูกบ่อยมาก แต่...
ช่วยเซ็นให้ได้ไหม
ได้สิ
(แด่พ่อ)
ไม่ๆ เปลี่ยนเป็นอาร์เธอร์ได้ไหม
เขาเป็นเพื่อนที่ทำงานน่ะ
เป็นแฟนตัวยงเลย
งั้นรึ
เยี่ยม
เอาละ
ดูเหมือนว่าอะไรๆ รอบสองจะไปได้ดีนะ
ใช่ คงงั้น
เพราะไม่ใช่ทุกคนที่ได้โอกาสใหม่
น้องๆ ชอบที่ได้เจอป๊อปสตาร์ตัวจริง
ได้สิ ขอบคุณนะ พ่อ
โชคดี
- โตขึ้น ผมจะเป็นป๊อปสตาร์ - เข้าบ้านไป
ทำไมไม่ใส่รองเท้า
ลูกต้องเป็นช่างเขียนแบบ
เข้าบ้านกัน
ต้องทำยังไงถึงจะได้เหล้าดื่มที่นี่
เลิกงอนซะทีได้ไหม
มันต้องทำ ไม่ว่าคุณชอบไหม
จะกลัวท่านไปทั้งชีวิตรึไง
หยุดรถ
- เอลตัน - ฉันบอกให้หยุดรถ
คุณต้องขึ้นเวทีใน 15 นาทีนะ
เป็นผู้จัดการจอมเก่งนี่ หาข้ออ้างสิ
บอกไปว่าผมตรอมใจที่ทำแม่ใจสลาย
เอลตัน เอลตัน
ขับวนไป เดนีส
ลิเบเรซ
พินเนอร์ 9755 ค่ะ
- แม่ ผมเอง - ฉันรู้ว่าเป็นแก
ผมมีอะไรจะบอก
เราจะไม่ทันดูแกออกทีวีนะ
หุบปากเถอะ แม่
จะออกทีวีได้ไง ผมคุยอยู่นี่
ผม...
ผมกับจอห์น เรา...
คือยังงี้...
ผมเป็น... รักร่วมเพศ
ลักเพศ
แต๋ว
ควีน
พูดอะไรหน่อยสิ
โธ่เอ๊ย ฉันรู้อยู่แล้ว
รู้มาเป็นปีๆ
- แม่ไม่ว่าเหรอ - ฉันไม่สนด้วยซ้ำ
แต่แกควรเก็บเรื่องนี้ ไว้กับตัวดีกว่า
คงรู้นะว่าแกเลือกมีชีวิต
ที่โดดเดี่ยวไปตลอดกาล
แกจะไม่มีวันพบรักดีๆ
ฉันต้องวางหูแล้ว
แม่บอกว่าผมจะไม่มีวันพบรัก
อย่าให้ฉันลำบากแบบนี้อีก
ต้องขึ้นแสดงในสิบนาที รีบตั้งสติ
เราทำธุรกิจกันอยู่นะ ไอ้หน้าโง่
อย่ามาถูกตัวฉันอีก
รักแท้หายาก
ก็ต้องหาทางสู้โดยปราศจากมัน
- ไม่เป็นไรนะ - สบาย
อัลบั้มอันดับหนึ่งในอเมริกาอีกแล้ว
กำลังจะเดินสายคอนเสิร์ต ที่มีมูลค่าสูงสุดในประวัติเพลงร็อก
ยอดขายแผ่นเสียงของทั้งโลก
มี 5% เป็นของฉัน
แถมยังมีเครื่องสวมหัวใหญ่บึ้มที่สุด
ฉันสบายบรื๋อ เบอร์นี่
เมื่อก่อน มีแค่เรา
ตอนนี้ ใช้คนเป็นคันรถเพื่อทำเพลง
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
นายไม่อยากออกไปร้องเพลง โดยไม่มีสมบัติบ้าพวกนี้รึ
แค่เป็นตัวนายเอง เร็จ
ฉันจะต้องการแบบนั้นไปทำบ้าอะไร เบอร์นี่
นายคงไม่พูดแบบนี้ ถ้าเป็นเพื่อนแท้
ผู้คนไม่ได้จ่ายเงิน เพื่อมาดูเรจินัลด์ ดไวท์
พวกเขาจ่ายมาดูเอลตัน จอห์น
อย่ามาสอนฉัน ว่าต้องทำหน้าที่ยังไงอีก
แสดงให้สนุกนะ
- นายไม่ต้องทนก็ได้นะ เร็จ - เขียนเนื้อเพลงไป
ฉันจัดการที่เหลือเอง
- ฉันขอโทษ - ฉันรู้
ผู้มีเกียรติทุกท่าน
โปรดต้อนรับเอลตัน จอห์น
- ผมอยู่ไหน - ที่บ้านในแอลเอไง คุณจอห์น
อ๋อ
จะชงกาแฟให้นะ
ที่รัก ผมคิดว่าบางที
เราน่าจะหยุดเหล้าสักสองวัน และใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
สวัสดี
คุณรี้ด
- ทำบ้าอะไร - ก็แค่สนุกหน่อย
แต่มันไม่ใช่เอากับเลขาฯ ต่อหน้าพูลบอย
มันก็ช่วยให้ผมปลุกคุณตอนเช้า
จัดเตรียมงานแสดง 250 คิว ใน 26 ประเทศ
ดูแลลูกจ้างในสัญญา 112 คน
ประกัน ค่าลิขสิทธิ์
แก้สัญญาบ้าๆ ก่อนนี้ของคุณ และเช็ดตูดให้
คุณแค่เล่นเปียโนไป
สำหรับผมนี่คืออุตสาหกรรม ที่มีมูลค่า 87 ล้านต่อปี
ผมอาจเล่นแค่เปียโน แต่ก็ทำอีกสิ่ง
ผมจ่ายเงิน จอห์น
ให้ทุกอย่าง
รวมถึงบ้านหลังนี้ที่คุณควรออกไปซะ
คุณยังเป็นผู้จัดการอยู่ แต่เราจบกัน
- คุณนี่เดาใจง่ายจริง - ไม่ง่าย
ผมอยู่กับตัวเองยังดีกว่า
อยู่กับไอ้สถุลที่ไม่สนใจผม
แล้วยั่วบาทาไปวันๆ
ออกไป
เอลตันจ๋า
พวกเขามาทำอะไรที่นี่
คุณให้พาบินมาดูคอนเสิร์ตไง
- มันตั้งอาทิตย์หน้า - มันถึงอาทิตย์หน้าแล้ว
ผมจะหาเครื่องดื่มไปให้
คุณก็ไปอาบน้ำซะ เหม็นสาบฉิบหาย
ชีล่า ไม่เจอกันนานเลย
สวัสดี ดูสิใครมา
- เรามาถึงแล้ว - สวัสดีครับ ยาย
ไม่อยากเชื่อว่ายายมาอเมริกาแล้ว
- สวัสดีครับ พ่อ - สบายดีไหม ดีใจที่ได้เจอ
- เอลตัน - สวัสดีครับ แม่
เอลตันจ๊ะ จำครอบครัวแอนเดอร์สันได้ไหม
- บ้านถัดกัน ใช่ไหมจ๊ะ - จำได้สิ ครอบครัวแอนเดอร์สัน
จะลืมครอบครัวแอนเดอร์สันได้ไง
- สวัสดี - สวัสดี
เมื่อก่อน เธอเป็นเด็กขี้อายมากเลย
แล้วดูตอนนี้สิ
เอลตัน พาไปดูรอบๆ บ้านสิ
- ไปเลย ตอนนี้เลย - ได้ครับ ได้
ทุกคน เอลตันจะพาชมบ้าน
- แม่เหยียบเสื้อผม - อย่าหยาบคายสิ
มานี่มา ตื่นเต้นไหม
- รถ - ใช่
- เบอร์นี่ สบายดีไหม - ว่าไง เพื่อน
ผมไม่รู้จักเขาหรอก
อยู่นี่ไง
สาวๆ นี่เอลตัน
- ไง - ไง
ทำไมมาอยู่บนนี้คนเดียว
ไอ้อมทุกข์
จะพลาดความสนุกข้างล่างนะ
ตราบที่ความสนุกไม่ขาดฉัน
ใครจะไปสนกัน เบอร์นี่
เราไปดื่มกันเถอะ
- จริงๆ ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ - ไม่เอาน่า ไม่เป็นไร
เราควรไปดื่มกันจริงๆ ฉันบอกพวกเธอ...
เออ ไปดื่มกันเลย
คุณดูดีมาก
ไอ้งี่เง่าเอ๊ย
การแสดงต่อไปของฉัน
ฉันจะฆ่าตัวตายให้ดู
เธอแพ็คกระเป๋าก่อนไปให้ฉัน
เริ่มต้นทะยาน เก้านาฬิกา
และฉันคงจะลอยไกล
ราวกับว่าวบนนภา
คิดถึงบนโลกมากมาย
ชีวิตมีใคร
อวกาศ มันเดียวดาย
ล่องลอยอีกนาน เรื่อยไป
ไอ้บ้าเห็นแก่ตัว
ลูกจ๋า
วิทยาศาสตร์ทั้งหลาย ไม่เคยเข้าใจ
แค่งานทำไปประจำงั้นๆ
อย่างร็อคเก็ตแมน
และก็คงจะเป็นปี อีกนานแสนนาน
จนทัชดาวน์ที่ทำให้ฉันได้เข้าใจ
ฉันไม่ใช่คนเดิมที่บ้านอีกแล้วต่อไป
โอ้ ไม่ ไม่ใช่
ฉันเป็นร็อคเก็ตแมน
ร็อคเก็ตแมน เผาผลาญเชื้อเพลิงบนนี้เดียวดาย
และก็คงจะเป็นปี อีกนานแสนนาน
จนทัชดาวน์ที่ทำให้ฉันได้เข้าใจ
ฉันไม่ใช่คนเดิมที่บ้านอีกแล้วต่อไป
โอ้ ไม่ ไม่ใช่
ฉันเป็นร็อคเก็ตแมน
ร็อคเก็ตแมน เผาผลาญเชื้อเพลิงบนนี้เดียวดาย
และก็คงจะเป็นปี อีกนานแสนนาน
เอลตัน
- เอลตัน - ขอโทษ นายว่าไงนะ
ฉันบอกว่าต้องการพัก
นายต้องการพักงั้นรึ
ฉันต้องออกไปค้นหาตัวเองสักหน่อย
อะไรนะ
ฉันจะกลับไปบ้าน... สักระยะ
ดีแล้ว
ทำไมเราทั้งคู่ไม่หายตัวไปพร้อมกัน
ไปที่ไร่ฉัน
เราไปซ่อนตัวกันที่ไร่ฉัน
เขียนเพลงอย่างที่เคยเขียน
อย่างที่เคยทำ
เราน่าจะกลับไปบ้าน เอลตัน
สานสัมพันธ์อีกครั้ง
ไม่ นายกลับไปเถอะ
มีนักเขียนเพลงคนอื่น ที่ฉันอยากร่วมงาน
จะดีต่อฉันด้วย ได้ทำงานกับคนอื่นบ้าง
ฉันว่าเข้าท่ามากเลย
แฟนๆ ผู้ภักดี
สวัสดี ออสเตรเลีย สบายดีไหม
บ้าจริง หรือว่านิวยอร์ก
หรือสวินดัน ที่ไหนก็ช่างเถอะ
ถ้าไม่ชอบก็กลับบ้านไป
ดูเหมือนใครๆ ก็ทำแบบนี้กัน
ช่างเถอะ เพลงนี้แด่คนห่างเหล้ายาทั้งหลาย
เฮ้ หนู โยนความทุกข์ด้วยกันนะ
สปอตไลท์ฉายโดนอะไร
ที่ช่วยคลายเศร้าออกไปซะ
เราจะฆ่าวัวเลี้ยงคืนนี้ตัวใหญ่
ขออย่าเพิ่งไปไกล
เธอจะได้ยินอิเล็กทรอนิกมิวสิค
บันทึกเสียงสุดเร้า
นี่ แคนดี้กับรอนนี่ เห็นวงดนตรีหรือยัง
อู้ ช่างอวกาศล้ำจัง
เธอมีไฟฟ้าบนบู้ท สวมโมแฮร์สูท
รู้ไหม ฉันเจอในแม็กกาซีน
เบอะ-เบอะ-เบอะ-เบนนี่ แอนด์ เดอะเจ็ตส์
คงรู้นะว่าแกเลือกชีวิต
ที่ต้องโดดเดี่ยวตลอดกาล
แกจะไม่มีวันได้ความรักดีๆ
เมื่อไหร่ พ่อจะกอดผม
อย่ามาอ่อนแอ
ชีวิตให้โอกาสไม่มาก
นี่เป็นหนึ่งในนั้น
- นายเป็นใคร - คุณทำอะไรก็ได้ดังใจอยาก
คุณเป็นอะไรก็ได้ดั่งใจฝัน คุณต้องการอะไร
เมื่อก่อน เธอขี้อายมากเลย
แล้วดูตอนนี้สิ
คุณต้องการอะไรจริงๆ
ฉันจะกลับไปบ้านสักระยะ
มีธุระอะไร ผมยุ่ง
ทำไมไม่กลับไปทำงานในห้องอัด
ทำไมไม่ขายแผ่นเสียงให้ผม นี่มันอะไร
อันดับ 11 ในอิตาลี
เพราะเพลงมันใช้ไม่ได้ไง มันน่าเบื่อ
เพลงห่วยๆ อย่างกับคนร้องเมาโคเคน
ไม่ มันเพราะ...
คุณไม่เคยเข้าใจผมเลย...
ว่าผมต้องเผชิญกับอะไร
ผมน่าจะไล่คุณออกตอนที่ทิ้งผม
ผมดีใจที่ทิ้งคุณ ไม่งั้นคงยังโอนเอียง
อยู่ในโลกกะลาเอาแต่ใจของคุณ
จะกลับไปทำเพลงหรือไม่ก็ช่าง
ผมไม่สน
คุณสนแน่ เมื่อเงินคุณหมด
จะทำอะไรก็เชิญ ลากผมขึ้นศาลเลยก็ได้
คุณเซ็นสัญญากับผมหลายปีก่อน
ผมยังคงได้ 20% ต่อให้คุณฆ่าตัวตายไปแล้ว
ออกไปจากบ้านกูนะ
ไป!
เยี่ยมมากเลย
- ฟังอีกรอบไหม - ไม่ฟัง
งั้นชาสักถ้วยไหม
ไม่มีแรงกว่านี้รึ
คุณน่าจะภูมิใจให้มาก
ฉันเคยดูคุณเล่นหลายครั้ง เพลงของคุณมัก...
มีความเป็นส่วนตัว จริงใจ
และเปิดใจ
บางครั้ง คงต้องเหงามากแน่ๆ
ฉันสิ้นแสง
ส่องให้เธอพ้นมืดมน
ทุกแห่งหน
มองทางไหนก็ไม่สดใส
ฉันเริ่มล้า
และเวลาก็นิ่งลงตรงหน้า
ไม่เคลื่อนไหว
บนบันไดของชีวิตฉัน
สายไป
ไม่ให้ชีวิตของเธอพัง
เสี่ยงสักครั้ง
เปลี่ยนชีวิตที่เคยใช้
แต่เธอไม่เข้าใจ
เจตนาตอนได้พบเธอ
ปิดประตู
และปล่อยฉัน
พร่าด้วยแสงไฟ
อย่าให้ดวงตะวันลับแสงทิ้งไป
แม้ฉันค้นในใจ
กลับพบคนอื่นไปทุกที
ฉันจะให้เศษเสี้ยวชีวิตของเธอได้
ท่องไปเสรี
แต่การเสียไปทุกอย่าง
ไม่ต่างจากตะวันลับแสงทันที
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี
ผมเสียใจ
ฉันรู้
เรนาเต้ไม่ควรต้องเจอแบบนั้น
เธอเป็นคนดี
ผมลากเธอมาหาเรื่องวุ่นวายด้วย
แต่งงานทำให้คุณมีความสุขไหม
ไม่เลย ผมเป็นเกย์
ฉันว่า...
สวัสดี แม่
- คุณผู้ชายครับ อยากจะให้ผม... - ไว้ก่อนนะ ขอบใจ
- สวัสดี พ่อ - สวัสดี ลูก
- พ่อสบายดีนะ - สบายดี
คุยกันถึงเรนาเต้อยู่น่ะ
เธอน่ารักมาก
หย่าร้างทำให้เจ็บปวดได้
แต่เรามาฉลองกันดีกว่า
เราพบวิลล่าสวยๆ ที่ริมทะเล
แกช่วยบอกจอห์นให้เตรียมเงินให้ทีนะ
จะเสี่ยงให้เสียไปไม่ได้
อ๋อ อยู่ที่มินอร์กา
อยู่มินอร์กา สวยมาก แกควรไปเห็น
มินอร์กางั้นรึ
แม่จะอยากไปที่นั่นทำไม
แกผลักไสฉันไปน่ะสิ
เราเปิดหนังสือพิมพ์ทีไร
เจอข่าวฉาวเรื่องเหล้ายาทุกที
แกทำให้แม่ช้ำใจ
งั้นผมเขียนเช็คให้แม่
ไปซื้อหัวใจใหม่ได้
พูดถึงฉันแบบนี้ได้ยังไง
ฉันเสียสละตั้งมากเพื่อแก
แม่เสียสละอะไรเพื่อผม
พ่อแกไง อย่างแรกเลย
แม่นี่ไร้หัวใจจริงๆ
ผมไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างขาวกับดำ
อย่ามาเสนอความคิด อย่างคนเย็นชาให้ฟัง
ผมเบื่อที่จะหนีตัวเองแล้ว
ไม่เห็นผิดตรงไหนที่จะหาความสนุก
ที่จริง ผมต้องขอโทษทำไม
ผมเอากับทุกอย่างที่ขยับได้
และผมก็ใช้ยาทุกชนิดที่คนรู้จัก
ทุกชนิดเลย
แล้วรู้อะไรไหม
ผมโคตรสนุกในทุกนาทีเลย
ตั้งแต่ได้เหยียบเท้าอ้วนๆ บนเปียโน
แกโชคดีมาตลอด
แกไม่เคยต้องเหนื่อย กับเรื่องไหนในชีวิต
แกได้มาง่ายๆ ไม่ต้องออกแรง
แต่ฉันกลับเป็นคนที่ทุกข์ยาก
ฉันไม่ควรมีลูกเลย
รู้ไหมว่าผิดหวังแค่ไหน ที่ต้องเป็นแม่แก
มันเศร้า เศร้าใจ
สถานการณ์แสนเศร้าสะเทือนใจ
และมันยิ่งบ้าและบ้าเหลือเกิน
น่าเศร้า เศร้าใจ
เราปรับความเข้าใจได้หรือไม่
แต่เห็นแบบนี้
ขอโทษ ดูเป็นคำที่ยากเกินไป
ของหวานไหมครับ
เอาพุดดิ้งช็อกโกแลต 2 ที่
พายแอปเปิ้ลกับราสเบอรี่ฟูล 1
- ไอศกรีมด้วยไหมครับ - ผม...
- เอามาหมดนั่นเลย - ดีครับ
รี้ดหายไปไหน
คือว่า...
สำคัญด้วยรึ
เขาเกลียดฉันเข้าไส้
ไม่มีใครเกลียดนายหรอก
แผนฆ่าตัวเองตายไปได้ดีนะ
นายมาทำอะไรที่นี่
นายไปตอนที่ใจอยาก
แล้วกลับมาสั่งสอนฉันงั้นรึ
ครั้งแรกที่เราได้ก้าวไปไหน
นายก็จากไปเฉยๆ
นายเห็นผู้หญิงสำคัญกว่าฉัน
กว่าพวกตำนานเพลงที่ต้อนรับเรา
นายทิ้งฉันในยามที่สำคัญที่สุด
นายยอมแพ้เมื่อไหร่
ถ้านายไม่ห่วงตัวเอง ใครจะมาห่วงนาย
เวลาไหนที่ฉันต้องการนายที่สุด
- นายหายหัว - ขอให้ช่วย ไม่ใช่การอ่อนแอหรอกนะ
ฉันทำงานตัวเป็นเกลียว เพื่อให้เราพ้นตกอับ
ทั้งวันทั้งคืน เป็นปีๆ
แต่ตอนนี้ กลับเป็นฉันที่เดินไปไหนไม่ได้
กลับเป็นฉันที่ไม่มีสังคม
เพียงเพราะฉันไม่ได้นั่งขาพาดโต๊ะ
เอาปากกัดปลายดินสอ
"เขียนไป ฉันทำที่เหลือเอง"
ฉันแค่ลองใจ
นายน่าจะรู้
- ขอบคุณ - ขอให้อร่อยครับ
เมื่อไหร่ จะยอมลอยลงมา
เมื่อไหร่ ที่จะยอมติดดิน
ฉันไม่น่ามาไกลจากฟาร์ม
น่าจะทำตามคำพ่อสอนที่ได้ยิน
นายคงหาคนแทนได้ไม่ยาก
ฉันจ่ายเงินสินะ
มีคนอย่างฉันอยู่มากมาย
พันธุ์ทางที่ไม่มีเงินสักเพนนี
ดมกินเศษอาหารอย่างนาย กันอดตาย
เอาไว้ทีหลัง เบอร์นี่
ไม่เอาน่า เบอร์นี่
ขอลาที ถนนสู่เมืองฟ้า
อย่าเวอร์ไปน่า ไอ้ขี้ขลาด
แบบนี้ทุกที ทิ้งฉันตอนมีปัญหาหนัก
ขอกลับสู่ไร่นาของเรา
กลับไปหอนเห่านกเค้าลำเนาไพร
ล่ากบกินสำราญใจ
โอ้ พอกันที ชีวิตนี้ต่อไป
ลาไกลเมืองฟ้าอำ...
ไพ
ไอ้โง่ระยำเอ๊ย
เบอร์นี่ทรยศฉัน เหมือนคนอื่นๆ
ได้ยินว่าหัวใจวาย
ปอดอักเสบน่ะ เขาจะหายดี ตั๋วขายเป็นไง
- เขาจะหายดี ตั๋วขายเป็นไง - มันเกี่ยวอะไรด้วย
ตั๋วทุกคืนขายหมด
- เพิ่มอีกห้าคืน - จะบ้ารึ เขาตายได้นะ
ให้ผมจัดการเอง ไมค์
ผมฉุดเขาลุกขึ้นได้เสมอ
- แต่ครั้งนี้ จะทำได้รึ - เขาจะไปขึ้นเวทีแน่ๆ
(เอลตัน จอห์น คืนนี้ที่เมดิสัน สแควร์ การ์เดน)
พร้อมขึ้นแสดงแล้ว
แล้วต่อจากนี้ นายจะทำยังไง
นายคงจะยิงเครื่องบินของนาย
แค่ดื่มย้อมใจด้วยวอดก้ากับโทนิก
นายก็ยืนได้ใหม่อีกครั้ง
พวกเขารั้งนายไว้ไม่ได้ตลอดไป
ฉันไม่ได้เซ็นสัญญากับนาย
ฉันไม่ใช่ของขวัญ ให้เพื่อนนายได้เปิดออก
เด็กคนนี้ยังเยาว์เกินจะร้องเพลง...
น้ำตา
นี่ คุณจะไปไหน
ขอลาที ถนนสู่เมืองฟ้า
ดินแดนที่หมาสังคมหอนเห่า
อย่าหวังเลี้ยงฉันไว้ในเพนท์เฮาส์
ขอกลับสู่ไร่นาของเรา
กลับไปหอนเห่านกเค้าลำเนาไพร
ล่ากบกินสำราญใจ
โอ้ พอกันที ชีวิตนี้ต่อไป
ลาไกลเมืองฟ้าอำไพ
ผมเกลียดตัวเองมาตลอด
เชื่อว่าผมไม่มีวันได้ความรัก
คุณก้าวหน้ามากขึ้น เรื่องไม่โทษคนอื่นนะ
ใช่ แต่ผมเริ่มทำตัวเกรี้ยวกราด ในปี 1975
เพียงแต่ผมลืมที่จะหยุด
ผมละอายใจจริงๆ
ทั้งชีวิต เอาแต่โกรธเคืองเรื่องไม่สำคัญ
ผมน่าจะทำตัวธรรมดากว่านี้นะ
สวัสดีครับ ยาย
หลานไม่เคยธรรมดาหรอก
ดูแกสิ
นั่งอยู่ในนี้ คุยเรื่องความรู้สึก
เสียเวลาชีวิต
แม่ ผมรู้ว่าแม่เลี้ยงผมมาลำบาก
และหวังว่าแม่จะอภัยให้ผม
เราควรต้องทำแบบนั้นตอนนี้
อภัยให้กัน
- มันเพราะคุณเห็นแก่ตัวต่างหาก - ไม่ใช่
มันเพราะผมหลงเชื่อว่าคุณรักผม
แต่คุณรักไม่เป็น
ผมสละทุกอย่าง เพื่อรักษาสิ่งที่ไม่เคยได้แต่แรก
นึกว่าแกเป็นคนชอบสังคม ที่มีโลกส่วนตัวสูง
- อะไรนะ - เขาขี้อาย ขี้อายมาตลอด
เป็นเพราะพ่อของเขา
อย่ามาโทษฉัน เขามีนิสัยแปลกมาตลอด
ผมรับได้กับคำว่า "แปลก" นะ
เขาไม่ใช่ยังงั้น
ทั้งคู่เลย หยุดเถียงกัน
ผมไม่ยอมให้พูดกับผมแบบนี้อีกแล้ว
รอตั้งนานให้พูดแบบนี้
เบอร์นี่
ฉันไม่เคยได้บอกว่าต้องการนาย
ไม่ต้อง ฉันรักนาย
ตลอดมา และตลอดไป
นายเขียนเพลงที่คนนับล้านรัก
แค่นั้นที่สำคัญ
นายต้องไม่ลืมว่านายเป็นใคร
และยอมรับมันให้ได้
เขาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ผมรู้
ผมคือเอลตัน เฮอร์คิวลีส จอห์น
ฉันนึกว่านายคือเร็จจี้ ดไวท์
ฉันไม่ได้เป็นเร็จจี้ ดไวท์ นานแล้ว
เมื่อไหร่จะกอดฉันซะทีล่ะ
ฉันทึ่งที่นายใช้ไม้ถูพื้นเป็น
สบายดีไหม
ดีใจที่ได้เจอ
บางวันก็หนักหน่อย แต่ฉันก็รู้สึกดี
ที่นี่มีเปียโนไหม
ได้เล่นบ้างไหม
- ไม่ได้เล่น - ไม่ได้เล่นรึ
ไม่ ฉันไม่อยู่ในสภาพที่จะเล่นตอนนี้
ฉันกลัว เบอร์นี่
ถ้าฉันไม่เก่ง...
เท่าตอนที่ใช้เหล้ายาล่ะ
ไม่จริงสักหน่อย
นายไม่ได้กลัวว่าไม่เก่งถ้าไม่ใช้
นายกลัวจะอยากใช้อีก
โกหกตัวเองได้ แต่โกหกฉันไม่ได้
ฉันกลับดีกว่า
อย่าไป
อย่าเพิ่งไป
ถึงตอนที่ต้องลุยเองแล้ว
นี่ยังขาดดนตรีอยู่
ขอบใจนะ เบอร์นี่
นายเป็นพี่ชายฉัน
(ดนตรีบำบัด)
คุณคงไม่รู้ว่าเป็นยังไง
เลือดในกายคุณเหน็บหนาวจนจับใจ
ยังมีรังสีไอความเย็น
ที่กระจายทำลาย
คุณจะกลายเป็นมารร้ายภายใน
หน้ากากที่ซ่อนคุณอยู่
และหากคิดว่าไอ้โง่คนนี้จะปราชัย
ดูนี่ซี ผมกลับมาอยู่นี่แล้วไง
ผมได้รสความรักอย่างที่ธรรมดา
และโปรดจงรู้ว่า ขณะที่ผมยืนหยัด
คุณถูกซัดเลือนไป
ไม่รู้หรือไง ผมยังยืนหยัด
กว่าที่ผมเคยคิด
ราวกับเป็นผู้รอดตัวจริง
ลิงโลดเหมือนเด็กตัวนิด
และผมยังยืนหยัด
แม้อับปางเจียนตาย
ประกอบร่างของผมที่แตกกระจาย
โดยไม่มีคุณอยู่ในใจ
(เอลตัน จอห์นเลิกเหล้ายา มาได้ 28 ปีแล้ว และยังทำได้ต่อไป)
(แต่...)
(เขายังมีปัญหาเรื่องช้อปปิ้งอยู่)
(หลังออกจากศูนย์บำบัด เอลตันได้ตั้งกองทุนผู้ป่วยเอดส์)
(หาทุนได้กว่า $450 ล้าน)
(ช่วยผู้ติดเอชไอวีหรือเอดส์ทั่วโลก)
(เอลตันกับเบอร์นี่ ยังคงเขียนเพลงร่วมกัน)
(ผ่านมา 50 ปี ก็ยังไม่เคยทะเลาะ)
(25 ปีก่อน เขาได้พบเดวิดผู้เป็นสามี และได้พบรักดีๆ ในที่สุด)
(เอลตันเลิกเดินสายคอนเสิร์ต)
(เพื่อใช้เวลาเลี้ยงลูกชาย แซ็กคารี และ เอไลจาห์)
คำบรรยายโดย เจไดยุทธ